Od 25 maja 2018 r. w Polsce stosowane jest Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych, Dz. Urz. UE L 119, s. 1), dalej zwane „RODO”. Wobec powyższego Lubelska Regionalna Organizacja Turystyczna przedstawia następującą informację wymaganą Rozporządzeniem i dotyczącą przetwarzania danych osobowych. Więcej w "Polityce Prywatności"

Korzystamy z plików cookies zapisujących dane użytkownika. Przeglądając naszą stronę wyrażasz zgodę na ich używanie. Według obecnie obowiązujących przepisów prawa możesz je wyłączyć zmieniając ustawienia przeglądarki. Więcej »

Rozumiem

Kiedy planujesz nas odwiedzić ?

Od Do

Stare Miasto i Wzgórze Zamkowe / Zespół kościelno-klasztorny oo. dominikanów

Zespół kościelno-klasztorny oo. dominikanów

Dodaj do mojej trasy Usuń z mojej trasy

Zakon dominikanów przybył do Lublina prawdopodobnie już w 1230 r. Początkowo ich świątynia była drewniana, a następnie na jej miejscu powstał kościół murowany pw. św. Stanisława Biskupa i Męczennika. Wielki pożar Lublina w 1575 r. znacząco pogorszył stan kościoła. Podczas  przebudowy na pocz. XVIII w., według projektu Rudolfa Negroniego, wykonano nowe sklepienie oraz fasadę, w duchu obowiązującego stylu - renesansu lubelskiego. Jednym z najważniejszych wydarzeń, jakie miały tu miejsce, było odprawienie nabożeństwa dziękczynnego po zawarciu Unii Polsko-Litewskiej w 1569 r. z udziałem króla Zygmunta Augusta. W świątyni przechowywano fragment Drzewa Krzyża Świętego, z którym wiąże się wiele ciekawych historii. Według legendy, przywiózł je do Lublina biskup kijowski Andrzej w 1420 r. Niestety, w 1991 r. relikwie zostały skradzione i do dnia dzisiejszego ich nie odnaleziono. Od 1967 r. kościół dominikanów posiada tytuł bazyliki mniejszej, nadany przez papieża Pawła VI.

Przylegający do kościoła klasztor, powstawał etapami do XVIII wieku. Jak głosi tradycja, w klasztornym refektarzu podpisano akt Unii Lubelskiej w 1569 r. Podczas zakończonego w 2012 r. remontu w północnym skrzydle klasztoru utworzono ekspozycję, w której zgromadzono przedmioty związane z zakonem. Najcenniejsze eksponaty można podziwiać w klasztornym skarbcu.

 

Obiekt uhonorowany Znakiem Dziedzictwa Europejskiego w 2007 r.