Stojąca przy ul. Ruskiej pomiędzy wzgórzami: Staromiejskim i Czwartek. Jest ona ważnym przykładem wielowyznaniowości lublinian. Świątynię zbudowano i wyposażono w latach 1607-33. Król Władysław IV w 1638 roku poddał cerkiew władzy chełmskiego biskupa Metodego Terleckiego, który osadził w niej bazylianów, zwolenników Unii Brzeskiej. Od 1875 roku cerkiew należy ponownie do wyznawców prawosławia, pełniąc obecnie funkcję katedry Diecezji Lubelsko-Chełmskiej, której Lublin jest siedzibą. Wspaniały ikonostas, bogato zdobiony i złocony, pochodzi z około 1630 roku. Wśród innych cennych przedmiotów ruchomych znajdują się m. in. obrazy: Sąd Ostateczny i Zaśnięcie Najświętszej Marii Panny.